Kijk gratis en onbeperkt

Registreer

MET PLEZIER TUINIEREN

Tuinieren wordt nooit lastig als je met regelmaat het onderhoud aanpakt. Kijk mee hoe Jean zich uitleeft in zijn tuin.

Transciptie 

Mijn serredruiven, het zijn pitloze Spaanse druiven, waarvan ik ooit een stek heb meegebracht vanuit Spanje, ik ken de naam niet, maar hier in de serre, doen ze het uitstekend, en ik heb de indruk dat het dit jaar een heel goed druivenjaar is, en kijk maar eens, wat voor trossen er hier hangen, er is maar één probleem, dat zijn die lange uitlopers, die je regelmatig moet wegsnoeien, ik heb dat al drie keer gedaan dit jaar, en ik laat dan boven iedere tros twee, drie blaadjes staan, zo hebben ze genoeg trekkracht die bladeren om die druiven van genoeg sap te voorzien, en dan natuurlijk, het zijn kleine druiven, dus ik kan dat zo laten maar als ik later goeie tafeldruiven wil hebben, dan moet ik gaan dunnen. Dus wat ga ik vandaag doen? Ik ga de lange uitlopers wegnemen, met een gewone snoeischaar en dan met een klein schaartje uit Overijse ga ik de druiven krenten.
Kijk al die lange uitlopers, hé, je moet maar eens kijken, maar dat wordt toch niks, dus dat ga ik er hier er zo afknippen, die pakken maar vocht en voedsel weg, en dienen eigenlijk tot niets meer, die mogen er gerust af. Dit doe ik, eigenlijk drie tot vier keer, zodat m’n trossen mooi in het licht hangen, zodat ze ook mooi kunnen verluchten, dat is heel belangrijk, als je hier niet verlucht, dan krijg je druiventrossen vol met schimmel.
Kijk, hier hangt weer zo’n trosje, ze blijven maar trossen aanmaken, maar dat wordt niks meer, dus we gaan alleen de trossen die aan het begin van de zomer zijn aangemaakt en waar we nu echt goed gaan voor zorgen, voila, en al die bladmassa, dat dient voor niets. Druiven, als je dat zo niet soigneert, dat gaat heel snel verwilderen, hé. Je moet daar echt aandacht voor hebben. Ik doe dit nu ‘s morgens in alle vroegte, want straks als de zon hier opstaat, wordt het hier echt wel warm.
Ja, we zien dat er hier een blauwe regen van buiten naar binnen komt, ik had hem moeten afsnoeien maar nu ga ik hem laten staan want hij zorgt toch een beetje voor schaduw langs de zijkant van de serre, en dat is maar meegenomen, warme dagen met deze hittegolf – kijk – daar heb je terug zicht op de druiven, de mooie, veelbelovende trossen. Nu, hoe hou ik deze druiven schimmelvrij? Daar heb ik een heel eenvoudige methode, eigenlijk ook iets wat is toegelaten in de biologische tuinbouw, namelijk poederzwavel. Dat ga ik nu eerst doen.
Dat hier is een pot met pure zwavel, het is toegestaan in de biologsiche landbouw, ik gebruik het droog met een soort van vernevelaar voor droge stof, zo’n poedersproeier, en veiligheidshalve, natuurlijk, het pakt wat op je adem, dus veiligheidshalve zet ik een mondmasker op, we zijn dat toch gewoon in deze tijden, altijd met een mondmasker lopen … Ik pak een paar lepels van mijn poederzwavel, voila, natuurlijk, goed droog bewaren, buiten het bereik van kinderen ook, en het is uiterst onvlambaar, het is zwavel, hé, denk maar aan het einde van een lucifer, kijk, en wat ik nu doe, is gewoon dit. Zie je het vliegen? Een klein beetje is genoeg, dat er een heel klein zwavellaagje komt, op die druiven, en dat weerhoudt schimmels – die er altijd zijn in een serre – dat houdt de schimmels ervan om zich te ontwikkelen op de druiven, en zo hou ik m’n druiven gezond met een betrekkelijk onschadelijk middel.
Inmiddels is de nevel hier opgetrokken, dan kan ik m’n maskertje hier afdoen. De druiven krenten, dat wil zeggen dat je ervoor kan zorgen dat je trossen hebt met minder druiven, maar wel met dikkere druiven. Dat je echt goede tafeldruiven kan maken. En deze soort leent zich daartoe. Ik ben al een beetje laat, want ze zijn al een beetje aan het verkleuren, maar we zien toch nog zoals bijvoorbeeld in deze tros dat er druifjes bij zijn die aan het verkleuren zijn, maar er zitten daarvoor nog wat kleine druifjes – jah – als die nog helemaal rijp gaan worden, dat weet ik niet, maar ze zitten in ieder geval in de weg. Als je met zo’n schaartje eraan kan, dan kan je die knippen, kijk, hup. Dan krijgen al die druiven die errond zitten, die al verder aan het rijpen zijn, veel meer kans om groot te worden, om zich te ontwikkelen. Dus wat ik doe is de kleintjes hier er tussenuit halen. Straks raap ik ze op, en ik geef ze aan de kippen, want die zijn er gek op! En dit noemt het krenten van de druiven. Dan heb je minder druiven, maar wel grotere druiven. Dat is een werkje van geduld, als je dat in de serre doet, dat is ook zoiets waar je ‘s morgens vroeg voor moet opstaan zodat je niet verdrinkt in je eigen zweet. Hier nog een heel kleintje. Hier nog eentje die aan het schimmelen is, die moet ik er natuurlijk van tussenuit halen. Het is ook omdat ze zo dicht bij elkaar hangen dat de tros minder goed opdroogt, dat je schimmel kan krijgen. Ook hier zit er een. Die haal ik eruit. Zo, dat is al beter.
Ja, en hier sta ik dan in oma haar bloementuintje met uitgebloeide bloemen, met nog bloeiende zonnebloemen, kijk hier naar die prachtige calimeris, een zomeraster, en hier de opgesnoeide zwarte vlier, jah, het is hier een zee van bloemen, kijk hier, dat is een acanthus mollis, die bijna uitgebloeid is, en de herfstanemonen komen al in bloei, jah, een beetje vroeger dan andere jaren, maar dat heeft te maken met de temperatuur, zo’n bloemenborder is altijd plezant, maar je hebt er wel wat werk mee, datl moet ik er wel bijzeggen, je moet het zeker in het voorjaar proper houden, maar wat doe je nu met uitgebloeide eenjarigen? Dat is iets wat we hier gaan oplossen. Heel veel vrienden vragen me naar zaadjes van deze plant hier, jah, die prachtige zaaddozen kan je al gebruiken voor je kerststukjes, met goudverf bespuiten, of zilververf, je kan er heel veel ensembles mee maken, maar wat ik doe, is ze afknippen voor ze neervallen. Hier bovenaan zitten allemaal kleine vensters, en hier binnenin zit het vol met papaverzaadjes. En die papaverzaadjes wil ik houden, drogen en daarmee wil ik naar m’n vrienden gaan als geschenk. Ze vragen allemaal: «Zeg, die grote rode papavers van anderhalve meter hoog, we zien dat nergens. Kunnen we er niet een beetje van hebben?» Kijk, ik ga ze blij maken, ik snij die stengeltjes af – ik probeer niet te veel te schudden met de plant want ze vliegen zo, letterlijk, die venstertjes uit. En als ik dan een hele tros daarvan heb, dan steek ik die ondersteboven in zo’n papieren zakje, een gewoon groentenzakje, het kan ook in een broodzak, maar zeker niet in een plastic zak. Dan krijg je gegarandeerd schimmelen en er gaat geen enkel zaadje kiemen. Schimmels, niet boven erop, maar soms hele fijne schimmeltjes die er binnenin zitten, en die ervoor zorgen dat het zaad doodgaat.
Kijk, hoor je het? Het zit vol zaadjes, hé! Ik ga nu deze omdraaien, mooi, hé, en om de laatste zaadjes te bewaren, doe ik het zo, voila, en plaats ik er een rekker omheen, en deze gaan nu minstens een maand in de warme serre te drogen hangen, je moet zorgen dat je een grote broodzak hebt, of nog beter, een zak waar niets aan geplastificieerd is, voila… jah, er is al veel uitgevallen, maar er zit nog veel in. Dus dit ga ik nu binnenhangen.
Deze heb ik al eerder gedroogd, ik laat even zien, ja, droog bewaren is uiteraard enorm belangrijk en vergeet niet, de papavers die voor de winter gezaaid worden, die hebben mooie, duidelijk herkenbare zaailingen in het voorjaar, en dan kan je gaan wieden – of ze laten staan – wat je ook maar wil, maar het belangrijkste is dat de zaden goed drogen.
Hier kijk, dat is het resultaat van één trosje bloemen, jah, duizenden, goh, ik overdrijf in een verkeerde richting, het zijn er miljoenen zaadjes van papaver. En wat ik wel eens doe, als ik bij vrienden kom in hun tuin, dan neem ik zo’n beetje zaadjes mee en dan doe ik dit zo, hup, zonder dat ze het zien, en dan het jaar erop, dan zit ik te wachten in het voorjaar, dan bellen ze mij: «Zeg Jean, nu moet je eens komen zien, ik heb net dezelfde papavers als jij en die zien hier uit zichzelf gekomen!» Haha, ze weten natuurlijk niet dat ik dat heb gedaan! Ze mogen blij zijn dat ik niet met bijvoorbeeld zevenblad gestrooid heb.
Hallo, hahaha, hier kom ik van onder mijn rijstpapierplant, of de mooiere naam Tetra Panax. IK heb hem ooit gekregen van een vriend uit Betekom en hij heeft een paar jaar in de pot gestaan, maar nu staat hij al drie jaar in de volle grond, hij krijgt van mest de hondenstrontjes van ons klein Wiesje, maar je moet eens zien: op één seizoen tijd wordt dat van een kale stam, want in de winter vriest hij helemaal kaal, en gaan de bladeren eraf, en maakt dat, waaaah, wat een bladmassa! Dat is toch iets enorm, hé! Kijk, ik lijk wel een kraaghagedis. Nu, die enorme bladeren van de Tetra Panax die kunnen zorgen, bijvoorbeeld, voor schaduw op je Hortensia’s, want daar ga ik er ook eentje planten, omdat die met deze warme zomerdagen altijd maar verbranden. Wel, zet er zo eentje erboven of in de buurt, je hortensia’s gaan er goed onder groeien omdat ze voldoende schaduw krijgen. Voor de rest is dat een gemakkelijke plant, zoals gezegd in de winter, dan zie je enkel deze kale stengels, die houterig worden, het is bijna een boom aan het worden, er komen dan van die enorm lange bladstelen aan, en altijd maar nieuwe, kijk, hier zie je ze komen, en altijd maar hoger. Vorig jaar waren de bladeren tot op deze hoogte, nu zijn ze al tot aan de dakgoot van de serre, en vanaf volgend jaar heb ik echt een boom waar ik onderdoor kan lopen en waar ik rustig hier op m’n bankje kan zitten. Nu, waarom heb ik aandacht voor. Want grote bladeren, van Berenklauw – maar jah, dan moet je weer oppassen met zon en brandwonden, of rabarber, dat zou al weer lukken, mensen hebben rabarber staan, of deze Tetra Panax, om een mooie kom of vogeldrinkbakje mee te maken.
Voilà, van deze bladeren ga ik er een paar pakken, die niet zo oud zijn, omdat die nog vrij plooibaar zijn die nerven, die nerven van die grootste bladeren zijn te stug en die gaan breken, hup, die mogen er gerust af, één… en hier nog eentje, zo, hier gaan we mee aan de slag. Wat we nodig hebben, dat is dit hier. Deze nerventekening gaan we proberen over te zetten, naar de binnenkant van een betonnen kom. Waar we achteraf water in kunnen doen, waar de vogeltjes uit kunnen drinken. Het is maar een idee.
Voilà, de truuc met het blad. Het eerste wat ik doe is de lange stelen eruit knippen. Kijk, ik hou gewoon een mooie bladschijf over, probeer het ook eens met rabarber, dat gaat misschien nog beter, maar ik vind dit zo een prachtige tekening, ik ga nu een kom nemen, bon, een simpel kommetje, en ik ga dat blad er gewoon over draperen, ik ga er even bij zitten, zo, dat is één, en met deze kant doe ik dat ook. Zie je het? Dat is twee. En ik knip nu van de te ver uitstekende stukken af, niet te veel, er mogen er gerust straks een paar vanonderuit komen, tuurlijk met de nerven omhoog, hé, dat is belangrijk, dus ik maak eigenlijk een kunstige vorm met dikke nerven, boven op mijn recipiënt. Dat kan een oude kookpot zijn, dat kan een emmer zijn, zoals je wilt, een beetje afhankelijk van de grootte van het blad. Ik zou ook een grotere schaal kunnen maken, maar klein is ook mooi he! Voor een drinkbakje voor de vogels. Kijk, dit is m’n basisvorm. Ik heb een kom, en ik leg daarop zo die bladeren. Zodat het goed afgedekt is. Nu is het een kwestie van dit geheel met cement te bedekken. Je kan dat doen met gewone cement, maar dan moet je twee, drie dagen wachten, wij doen het met snelcement. Ha, dat impliceert dan wel dat we snel moeten werken. Dus, ik neem hier snelcement, voor zo’n potje, ik denk een kilo of drie, vier, is meer dan genoeg. Het zijn zakjes van tien kilo, maar geloof me, dit gaat echt heel snel, hé! Nu is het een kwestie van water toe te voegen.
Zo, en direct mengen, dan kan je zeggen, ik ga eens een mooie drinkbak voor de vogels maken en het is klaar op vijf minuten. Ze gaan je niet geloven, maar je moet wel echt snel werken. Nog een beetje water, want dat snelcement, dat begint al te marcheren vanaf het moment dat er water bijkomt. Het moet voldoende vloeibaar zijn maar het moet ook nog voldoende blijven plakken op je pot, hé, en dat is niet al te gemakkelijk. Zo gaat het denk ik wel lukken. Zorg dat je al het poeder mee hebt. Voilà, dat is het.
Kijk, hé, daar liggen mijn bladeren, en hupla, het cement ligt op die bladeren, en het neemt aan de andere kant de vorm aan van die nerven. Zo, jah, gewoon met je handen erin en de vorm van de pot volgen. Heb je geen pot? Dan zou je dat eventueel kunnen doen met een hoopje vocht zand. Maak je graag een heel grote schaal? Dan kan je dat ook doen. Dan maak je een grote heuvel met zand. Kijk, probeer het dan zo te doen dat je pot overal even dik zal zijn.
Ik ga nu een beetje meer naar boven werken, en dan heb ik hier boven een klein vlak stukje nodig, zodat hij goed blijven staan. En ik veeg het allemaal een beetje bij.
Dit is het, kijk, aan de onderkant ziet het er wat ruw uit, maar geloof me, aan de binnenkant ga je straks heel duidelijk de nerve, van dat groot blad zien. Voilà, je kan dat kopen ook in de winkel van die grote potten, maar als je dat zelf maakt, heb je er meer plezier van, hé. En niet alleen jij, ook de vogels in de winter als ze komen drinken.
Inmiddels is het spul uitgehard, toch voldoende, denk ik. Wat hebben we nu nodig? Een aardappelmesje, een borsteltje, eventueel wat staalwol, en een beetje water. Want we gaan nu alles ontvormen, als alles goed gaat, zit de kom er nog los onder, kijk, daar heb je de bovenkant van de bladeren, dat is voor het afwasmachine, nu ga ik daar voorzichtig de bladeren van losmaken, althans, zij die los zitten, en we zien al heel goed de nervenstructuur zichtbaar worden. Kijk, het valt mee, ik zal nog niet zoveel moeten borstelen, en zo krijg je een kommetje met een heel natuurlijke binnenkant. Hier ga ik even wat lospeuteren. Jah, ik zie dat het cement nog niet honderd procent is uitgehard, je wacht best lang genoeg, je laat het beter nog een nachtje langer staan, zo, even met m’n borstel. Zie je het? Kijk, als dat niet mooi is. Dus de nerven van de zijdepapierplant zitten er mooi in, maar zoals ik al zei, je kan het ook doen met je rabarber of gelijk welke andere grootbladige planten. Of je maakt een combinatie van allemaal kleine blaadjes erop maar op die manier krijg je een mooie drinkschaal voor de vogels en ik zou zeggen, we gaan ze plaatsen, hé.
Ja, we zijn al een flink stuk in de zomer nu, en eigenlijk om nieuwe plantjes, nieuwe kruiden in dit geval te zaaien is het te laat. Die komen niet meer goed en na september, zou het eventueel nog gaan als het lang goed weer blijft, ik heb er toch mijn twijfels bij, maar ik heb nog in de plantenhandel een paar potjes gevonden, het waren de laatste hoor, met wat kruiden. Zoals hier, deze basilicum, die ga ik nog planten, dan heb ik een muntsoort, die ik eigenlijk nog niet kende, chocolademunt die ga ik gebruiken om bij chocoladedessertjes een beetje extra toets te geven, ik heb hier nog peterselie, geen platte Italiaanse maar de gewone krulpeterselie, en dan heb ik nog twee plantjes met Marokkaanse munt. Dat is voor mijn mojito’s, natuurlijk. En als ik deze nu plant, dan gaan die binnen een maand heel grote afmetingen hebben om van te oogsten, en dat zou ik niet bekomen als ik nog moest zaaien. Ik ga planten, en de grond is onkruidvrij gemaakt, zo, voor de beregening, daar hoef ik me geen zorgen over te maken, want er ligt hier al een tijdje een leiding, met druppelaars, we gaan ze straks eens opzetten, en dan gaan we nu beginnen met aanplanten. Hier kijk, dit is chocolademunt, ik weet niet, want het is de eerste keer dat ik hem gebruik, hoe hij zich gaat gedragen, of hij even hard gaat woekeren als andere muntsoorten, zoals kruismunt, maar dan kan ik hem altijd verplaatsen, dus die zet ik hier, en ik zorg ervoor dat bij ieder plantje, een druppelaar staat. Of ik zorg, als de plantjes geplant zijn, op een plaats waar geen druppelaar staat, dat ik er eentje bij steek, want dat is heel gemakkelijk, dat is gewoon in te draaien, nog een beetje dieper, dat is het, hé, gewoon met de blote handen, contact met de aarde … dit is nog wat peterselie, hoeveel heb ik er dan al, een, twee, drie, vier, dat kunnen nog flinke struikjes worden, hé. De andere peterselie heb ik in de serre gezet, maar die is zo goed als opgebruikt. En ‘t geen dat nu opgebruikt is, is doorgeschoten, dus hoog tijd voor nieuwe plantjes. Voilà, een gemakkelijk plantje peterselie. Ik droog hem af en toe, in mijn droogmachine, en dan maak ik er poeder van, ik doe dat ook met selderblad, poeder maken, een beetje zout eronder, en het is selderzout, hé. Zo’n droogmachine, misschien demonstreer ik dat wel eens een van de volgende keren. Je kan heel veel zaken uit de tuin op een veilige manier bewaren, hé. Drogen is ook een vorm van bewaren, en dat doe ik onder andere met peterselie. Kijk, hoe goed los de grond is. En op deze manier kan ik toch nog tot voorbij september, oktober zelfs, kruiden oogsten in mijn eigen tuin zonder te hoeven zaaien, want ik heb het al gezegd, die zaadjes gaan nooit aanleiding geven tot goeie volwassen planten met voldoende bladmassa. Gezien we al in volle zomer zijn, zo, dat is goed, nog een beetje aandrukken. Nog een voordeel is dat de onkruiden rond deze tijd van het jaar niet meer opkomen zodat dit zomerbedje heel gemakkelijk in onderhoud zal zijn. Wat denk je? Zal ik al eens gaan druppelen? Dan ga ik de pomp aanzetten. Daar gaan ze dan…

Je kan dit artikel volledig lezen na registratie

Reageer

Kleurenschema
Aantal tegels per rij
Beeldverhouding
Weergave
Hoeken afronden
0

Welkom bij Dobbit 

Dobbit maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en te personaliseren. Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met Het privacy- en cookiebeleid.