HOE JE VLOERLIJM KIEZEN

Ga je voor het warme karakter van parket? Of toch maar een onderhoudsvriendelijke keramische tegel? Welke vloerbekleding je uiteindelijk ook kiest, een vloer correct verlijmen begint met het gebruik van de juiste lijm. Er zijn grosso modo drie soorten te onderscheiden die je als doe-het-zelver het vaakst tegen zal komen: cement-, dispersie- en reactieharslijmen. De keuze van lijm is dan ook nog eens afhankelijk van de soort ondergrond. Laat je niet afschrikken als doe-het-zelver om zelf aan de slag te gaan. De volgende tips en tricks helpen je al heel wat verder.

SOORTEN LIJM
DE JUISTE LIJM KIEZEN
CHECKLIST VOOR HET VERLIJMEN

CEMENTLIJM

Er zijn heel wat soorten lijm op de markt die je als doe-het-zelver, of het nu gaat om binnen- of buiten­toepassingen, als oplossing kunt gebruiken bij het lijmen van vloer­bekleding. De meest traditionele is de cement­lijm, een poederlijm op basis van cement. Bij het gebruik voeg je water toe en meng je alles goed samen tot kleefcement.

Je moet wel steeds op een correcte dosering letten, zodat je telkens dezelfde specie aanmaakt. Cementlijm is opgedeeld in klassen C1 en C2. C1 is de meer klassieke cementlijm. Met een type C2 val je terug op een flexibelere cementlijm die beter bestand is tegen mogelijke bewegingen van de ondergrond.

DISPERSIELIJM

Dispersielijm staat beter gekend als pastalijm, en is bij het openen van de pot al onmiddellijk gebruiksklaar. Je hebt dus geen mixer nodig. De lijm bevat veel vocht, en om uit te harden moet die dit vocht voldoende kunnen verdampen.

Er zijn dus een minimum­temperatuur én een absor­berende tegel of onder­grond nodig. Leg dus nooit een vol­keramische tegel op een niet-absorberende ondergrond.

Een bijkomend voordeel is de lange houdbaarheid. Je hoeft de lijm niet in korte tijd te gaan verwerken. Deksel terug op de pot, en de volgende dag kun je gewoon weer voortwerken.

De meeste dispersielijmen zijn belastbaar na 24 uur. Je kunt dan al op de vloerbekleding gaan lopen, maar de volledige eindsterkte is pas na een drietal dagen bereikt.

REACTIEHARSLIJM

Een reactieharslijm of R-lijm is een lijm die uit twee of meerdere componenten bestaat: een lijmbasis en een verharder.De componenten zijn apart verpakt en pas door vermenging ontstaat een reactie waardoor de lijm begint uit te harden.

De lijm moet dan wel snel worden aangebracht. R-lijmen zijn zeer sterk en duurzaam en vertonen weinig krimp bij uitharden.

EXTRA LIJMCLASSIFICATIES

Let ook even op de volgende gegevens op de verpakking van de lijm. Er zijn soms nog extra specificaties die je meer informeren over het type lijm.

• C1 wijst dus op een basiskleefcement, terwijl een C2 beter bestand is tegen bewegingen in de ondergrond;
• T staat voor thixotroop, en duidt erop dat deze lijm een verhoogde weerstand tegen afglijden biedt, ideaal als toepassing bij het plaatsen van wandtegels;
• E staat voor de extra open tijd die je hebt om de lijm uit te smeren en de gebruikte vloerbekleding aan te drukken;
• S staat voor een verbeterde lijm op het vlak van flexibiliteit, en die kun je dus gebruiken bij het aanleggen van tegels bij een vloerverwarming of een buitenterras. Deze lijm kan beter de spanningen bij temperatuurverschillen opvangen, waar je dus minder kans hebt op loskomende tegels.

WELKE LIJM GENIET DE VOORKEUR

Over cementlijm valt het een en ander te zeggen. Een C1-normering bij kleefcement is doorgaans het goedkoopst per kilogram, en daarom ook beter te gebruiken bij een onregelmatige ondervloer waarvoor je veel specie moet gebruiken.

In een C2-cementlijm zitten wel meer harsen dan in een gewone kleefcement, wat die flexibeler maakt.

Het uitharden van cementlijm verloopt via een chemisch proces, net zoals bij beton. Je moet dus geen rekening houden met een mogelijke vochtafvoer, zoals bij een pastalijm die pas kan uitharden zodra die zijn vocht kan doen verdampen. Een C-lijm kan door­gaans ook meer druk aan dan pastalijm. 

De lijm moet wel binnen een bepaalde tijd worden verwerkt. Neem dus het best niet al te grote porties in één keer. Aangezien je de specie telkens moet aanmaken, heb je meer rommel dan bij kant-en-klare dispersielijm.

GEBRUIKSKLAAR

Het principe bij een dispersielijm is dat je gewoon het product kunt openen en onmiddellijk aan de slag kunt. Je hoeft de specie niet aan te maken en zo heb je dus telkens dezelfde lijmsamenstelling gedurende de hele klus.

Voor dergelijke pastalijm heb je meestal een meerprijs t.a.v. cementlijm, maar dat vertaalt zich dan wel naar een flexibele lijm die beter spanningen kan opvangen. Bij een soepele vloer­be­kleding zoals vinyl is hij dan ook aangewezen.

Een dispersielijm is water­gedragen; ze gedraagt zich als een vloeistof waarin lijm­deeltjes als kleine druppels gelijkmatig voorkomen. Om uit te kunnen harden, moet het vocht uit de lijm kunnen verdampen. Een absorberende onder­grond – zoals chape – bevordert dit dus.

Met een pastalijm bij vloertegels op een dichte ondergrond loop je de kans dat het toch wel een aantal weken kan duren vooraleer de lijm volledig is uitgehard.

STERKE HECHTING

En wat met een reactieharslijm? Die vormt zeer sterke en hoog belastbare verbindingen. Bij een mogelijke afbraak van de vloerbekleding op een later moment zul je hier dus rekening mee moeten houden.

Zodra de componenten vermengd zijn, ontstaat de chemische verbindingsreactie en moet je de lijm op tijd kunnen verwerken.

VERTREK VANOP EEN EFFEN ONDERVLOER

Wie een vloer wil leggen, moet altijd vertrekken van een effen onder­grond. Controleer beslist of er geen hoogteverschillen zijn tussen de verschillende gedeeltes van de ondervloer. Met een waterpas geplaatst op een lange regel kun je dat vlug nagaan.

Teken de onregel­matigheden af. En waar nodig kun je aan het werk met een egalisatie­mortel. Het mengen van zo’n egaline doe je met water in een kuip. Meng door, laat een vijftal minuten rusten en meng dan nog eens goed door.

De mortel is vloeibaar en gaat zichzelf egaliseren, maar je dient alles wel met een getande spatel uit  te strijken. Wanneer je met een houten ondervloer werkt, dan kun je alles gaan uitlijnen met kaleerblokjes.

PRIMER EN HECHTPROMOTOR

Ook grotere putjes en scheuren in de onder­vloer zijn het best te vermijden. Als je die niet weg werkt, zullen die on­effenheden worden doorgedrukt na belasting bij een soepele vloerbekleding en dat zul je gega­randeerd zien.

Heb je te maken met een zeer glad opper­vlak, dan kun je alles nog eens machinaal opschuren voor een optimale hechting van de lijm. Zorg dan ook dat je de ondergrond stof- en vetvrij maakt. Ben je dan nog niet zeker over de kwaliteit van de ondergrond, dan kun je vervolgens een primer aan­brengen.

Naast betere hechting voor de lijm biedt het ook nog andere voor­delen: het zal minimale oneffenheden kunnen wegwerken en verhin­deren dat een poreuze ondergrond – zoals chape – zal afbrokkelen. Een hechtpromotor kan handig zijn om de hechting bij een niet- absorberende ondergrond te verbeteren.

INVLOED TEMPERATUUR EN VOCHT

Indien je aan de slag moet met een egalisatie­mortel of primer, ventileer dan zeker de ruimte zodat je de vochtige lucht kan afvoeren. Hout kan zwellen en krimpen wanneer het wordt blootgesteld aan veranderingen in de omgevings­temperatuur en luchtvochtigheid. Wacht daarom met de plaatsing tot het metsel- en/of pleisterwerk volledig achter de rug zijn.

Laat parket acclimati­seren in de ruimte en zet 48 uur voor plaatsing de verwarming aan in de ruimte waar het parket wordt geplaatst. Massief parket en brede vloerdelen kennen veel trekkracht, en daarvoor is beslist een elastische lijm nodig om die krachten enigszins op te vangen.