Kijk gratis en onbeperkt

Registreer

De 5 leerrijkste klussen van Roger

Roger, onze man die alles kan, is na talloze tv-klussen een echt begrip geworden in de doe-het-zelfwereld. Hoog tijd dus om eens een overzicht te brengen van zijn best scorende realisaties.

Transciptie 

«Wat je zelf doet, doe je meestal beter» - dat zijn de fameuze woorden die van Roger jaren geleden een tv-begrip hebben gemaakt. En hij heeft ons veel bijgebracht over klussen en bouwen: van de kelder tot de zolder, er is geen enkele ruimte die Roger nog niet wist aan te pakken. Maar wat waren in al die jaren nu de allerpopulairste afleveringen? We zetten de top 5 best scorende klussen nog eens op een rijtje.
We starten onze lijst met de vijfde best bekeken Roger-aflevering, die ging over het plaatsen van een plafond. Er werd daarbij gestart vanuit een latwerk, opgebouwd uit plafondlatten.

 


In een volgende fase werden dan gipskartonplaten geplaatst.

Roger begon hier bewust niet met een volle plaat, maar met een halve.


Een belangrijk detail bij het bevestigen, was het gebruik van gefosfateerde schroeven. Die zullen later bij het pleisteren immers niet roesten.

We kregen ook een handige tip mee om met behulp van een meter een perfect evenwijdige lijn te trekken.


Ook belangrijk: gipskartonplaten hoor je na het uitsnijden met de cutter niet van elkaar af te scheuren, maar ook langs de achterzijde nog eens door te snijden. Zo komen de stukken mooi van elkaar los. Moet je een klein of een schuin stuk wegkrijgen, dan gebruik je een handzaag.

Na het plaatsen van de panelen, moesten de naden nog afgewerkt worden; eerst met een laag plamuur, en daarover nog eens voegband.


De voegbanden werden gladgestreken met een plamuurmes. Er is een truc om te weten of de voegband voldoende strak zit.


Uiteindelijk werden nog de bramen verwijderd en werd met een grote pleisterspaan een laag finisher over de naden aangebracht. Bij het aanbrengen van zo’n eindlaag is het van belang dat je zo vlak mogelijk werkt.


Dankzij Roger leerden we dus niet alleen hoe je een plafond stevig kunt opbouwen, maar ook hoe je het mooi effen afwerkt zodat je daarna een goed resultaat krijgt bij het pleisteren.
Nummer vier in de best bekeken Roger-afleveringen: het tegelen van de badkamermuur. Daarin kleedde Roger een nog kale badkamer in met gewone tegels en mozaïektegels. Het ging om natuursteen, dus waren er een aantal zaken om extra op te letten. Zo vereist dit soort tegels bij het inlijmen meestal een grotere maat lijmkam. Hier gebruikte Roger eentje met maat 10, wat betekent dat de breedte en de diepte van de tanden 10 millimeter is. In het algemeen wordt de maat van je lijmkam niet alleen bepaald door de grootte van je tegel, maar ook door de vlakheid van je muur.


Omdat natuursteentegels lichtjes in maat kunnen variëren, maakte Roger geen gebruik van kruisjes tussen de voegen, maar van tegelspieën, waarmee je de verschillen gemakkelijker opvangt.

Nog een belangrijk punt bij natuursteentegels is dat je ze altijd met een haakse slijper op maat maakt. Met een tegelsnijder krijg je ze immers niet in tweeën. Hetzelfde geldt voor mozaïektegels. De truc is dan om een wildverband aan te houden, zodat je de illusie creëert van allemaal losse steentjes.


Houd er rekening mee dat er bij mozaïektegels veel meer voegen zijn, en dat er dus ook meer voegsel nodig is. Al wat overtollig is haal je weer weg met je voegrubber, en nadat de voegen grotendeels uitgedroogd zijn, met een sponsplaat. Roger maakte hier ook gebruik van een handige spoelbak waarmee je de sponsplaat gemakkelijk kunt uitwringen. Het residu van het voegmiddel zal dan ook naar onderen zakken, waardoor je het niet meer meeneemt in je spons.

Het resultaat na afspoelen is een netjes afgewerkte en modern ogende badkamer. Niet voor niets behoort deze Roger-klus dus tot de top 5.
De derde best scorende Roger-aflevering draait rond het afwerken van de zolder; de ruwe structuur werd er stevig onder handen genomen met direct overschilderbare panelen en één accentmuur die geen verdere afwerking vereiste. Er moest dus eerst een latwerk komen, dat met slagpluggen in de muur verankerd werd.

De accentmuur werd opgebouwd uit panelen die over een melaminelaag beschikken en die je tand en groef in elkaar klikt. Dit soort panelen maak je bovenaan vast in de groeven door middel van een nietpistool.


Na het afwerken van de muur en het plaatsen van de plint, was het tijd voor de andere muren. Ook hier was een latwerk vereist.


Doordat de dakstructuur in één vlak lag, kon het latwerk er hier meteen met nagels tegen geplaatst worden. Voor het mooiste resultaat zou ook de ruimte rond het dakvenster bekleed worden, dus werden er ook daar latten geplaatst.

De panelen zelf waren er die enkel in de lengte in elkaar konden klikken, en dus moesten ze verticaal geplaatst worden. Aan de zijkant, naast het pvc-profiel, schroefde Roger het eerste paneel vast tegen het latwerk. Bij de stukken daartussen hoefde hij niet in het paneel zelf te schroeven, maar kon hij ze bevestigen door de boorden telkens vast te nieten. Ook hier had hij ook de optie om met clips te werken. De panelen konden mooi op elkaar aangesloten worden door ze in een lichte hoek te houden en in elkaar te klikken.


Voor de dakwand waren twee extra hulpstukken nodig:

– een geprofileerd stuk paneel, dat in de groef wordt gezet om het paneel op zijn plaats te houden en de groef niet te beschadigen wanneer twee panelen ineenschuiven;

– een slagblokje dat je bovenaan tegen het paneel kon zetten om het bij het kloppen niet te beschadigen. Bij de randen gebruik je dan een slagijzer.

Aan de dagkanten van het raam werden de panelen vastgekleefd met een polymeerlijm.

Roger liet er geen gras over groeien en ging na het bekleden van de wanden meteen ook verder met het plafond. Daar gebeurde de installatie volgens dezelfde principes. Als afwerking werden de uitzetvoegen nog weggewerkt met lijsten, die in de pvc-profielen kwamen te zitten. Hierna werden de naden nog opgeschuurd en geschilderd, en zo was deze zolder uiteindelijk afgewerkt.
Straks vullen we deze lijst aan met de twee best bekeken Roger-afleveringen. Blijf dus zeker kijken!

In deze aflevering overlopen we de populairste Roger-afleveringen aller tijden. Daarnet zagen we in deel 1 al een aantal interessante klussen de revue passeren, waarin ook heel wat handige tips gedeeld werden. Zo plaatste Roger een plafond met gipsplaten, en werkte die zodanig af dat er later gemakkelijk en netjes op gepleisterd zou kunnen worden. In een andere veelbekeken aflevering tegelde hij een badkamermuur, zowel met gewone natuursteentegels als met mozaïektegels. Ook zagen we hoe hij de muren van een zolder van een latwerk voorzag, waar dan panelen tegen geplaatst werden. Aan de ene kant moesten die nog geschilderd worden, maar Roger koos er hier ook voor om één muur te bekleden met volledig afgewerkte panelen.

In dit tweede deel gaan we verder met de top 2 best bekeken afleveringen met Roger.
De voorlaatste Roger-aflevering in de lijst, namelijk de aflevering ‘Tuin aanleggen’, bewijst dat er onder kijkend Vlaanderen heel wat levensgenieters zitten. In deze populaire aflevering werd namelijk een zonneterras aangelegd, ideaal om met een glaasje op te zitten genieten tijdens warme dagen. Al gaat daar natuurlijk eerst wel wat werk aan vooraf, want een terras aanleggen is niet niks. Even kijken hoe Roger te werk ging.

Eerst en vooral zette hij het perceel af met een metserstouw, en dat 15 cm breder dan de oppervlakte vh terras om rekening te houden met de afboording. En dan was het graven geblazen.


Roger liet gestabiliseerd zand leveren, dat hij in het uitgegraven perceel schepte. Door de lengte maal breedte maal hoogte te vermenigvuldigen, telkens uitgedrukt in aantal meters, berekende hij het vereiste aantal kubieke meter stabilisé.

De kunst voor het aanleggen van een terras als dit zit hem vooral in het perfect vlak krijgen van de ondergrond. Dat kan niet zomaar in één keer. Het aanbrengen verliep hier in twee lagen; de eerste laag, die ongeveer de helft van de totale dikte besloeg, werd eerst aangetrild. Daarna werd een afboording geplaatst in gegalvaniseerd staal, aangezien dat stevig is en bovendien uv-bestendig. De afboording werd om de halve meter vastgezet met lange nagels.

Dan legde Roger wapeningsnetten op de eerste laag stabilisé, die lichtjes overlapten. Daarop kon dan de tweede laag stabilisé gelegd worden, die ongeveer tot aan de bovenkant van de afboording reikte. Aangezien er twee zijdes waren zonder afboording, moest Roger aan die kant eerst nog via een pasdarm de hoogte aanduiden op een betonijzer. Zo kon hij een touw spannen, zodat hij een referentie had voor de dikte van de stabilisé. Ook deze laag werd daarna aangetrild. Het teveel aan stabilisé moest Roger nu nog wegnemen. Daarvoor spande hij eerst opnieuw touwen.


Door de klinkers heen en weer te wrijven kwamen ze dieper te liggen, tot het touw ze nog net raakte. Zo maakte Roger twee banen die de referentie vormden voor de diepte. Door daarin nu ook nog een wapeningsijzer te leggen en er een lange afreilat over te schuiven, kon hij stuk per stuk de overtollige stabilisé weghalen. Geen sinecure, want ook kleine putjes moesten daarbij telkens weer opgevuld worden. En het hele proces herhaalde zich weer tot het volledige perceel uitgevlakt was. Dit was dus niet in één adem gebeurd.

Eenmaal de ondergrond helemaal uitgeëffend was, ging Roger verder met het leggen van de klinkers.


Zo legde Roger de stenen verder uit, en waar nodig sleep hij ze op maat met de slijpschijf. Dan restte er hem nog één stap.


Wanneer de zon er uiteindelijk weer doorkwam, kon Roger het voegmiddel eindelijk verdelen over de klinkers. Door het te verdelen met een borstel kwam het overal tussen de voegen te zitten.


Het teveel aan voegsel werd daarna nog weggeborsteld met een zachte borstel, of weggeblazen door middel van luchtdruk. Een laatste stap was het bevochtigen van de klinkers met verneveld water, en uiteindelijk het afspoelen, zodat er geen resten meer overbleven.

Je ziet, zo’n zonneterras aanleggen – zelfs één van bescheiden afmetingen – is een heus karwei, maar wel met een resultaat waar je nog lang van kunt profiteren.
Zo zijn we aanbeland bij nummer één in de lijst van best scorende Roger-afleveringen, en dat is ‘Clickvinyl plaatsen’. Clickvinyl is geschikt voor renovatie, omdat deze vloer heel dun is en tijdens het plaatsen geen stof maakt. We leerden van Roger een formule om te weten hoeveel meter je nodig hebt: je vermenigvuldigt natuurlijk lengte en breedte, maar die uitkomst doe je ook nog eens maal 1,05 om het snijverlies in te calculeren.

Clickvinyl mag rechtstreeks op een oude tegelvloer geplaatst worden, zoals hier. Het is dan wel van belang dat je eerst de vlakheid van de vloer controleert. Roger gebruikte daarvoor een lange regel. Hier was de vloer effen, maar is dat niet zo, dan moet je eerst nog egaliseren.

En voor je gaat plaatsen, moet al het stof en vuil natuurlijk ook verwijderd zijn.


Qua patronen is er heel wat keuze. Er is bijvoorbeeld het visgraatpatroon, waarbij je twee planken evenwijdig aan elkaar plaatst en de ruimte daartussen opvult met haaks geplaatst planken. Zo’n patroon is mogelijk omdat deze clickvinylplanken aan vier kanten in elkaar geklikt konden worden.

Er kwam wel eerst een ondervloer, om kleine oneffenheden op te vangen en geluidsdemping te verkrijgen. Bij het uitleggen daarvan moest er meteen al rekening gehouden worden met de uitzetvoeg van 8 millimeter. Om twee gelijke stukken ondervloer te krijgen, legde Roger ze op elkaar en sneed hij beide tegelijk door. Na het wegnemen van de overschotten, sloot de vloer mooi aan. De naden kleefde hij samen met klustape.

Dan konden de planken geplaatst worden; de kopse kanten hoorden altijd eerst vastgezet te worden, en dan pas de langste kanten. Roger bekeek of hij aan de zijkanten niet met een te klein reststuk zou overblijven. Een reststuk kleiner dan vijf centimeter is not done, en idealiter is het groter dan de helft van de plank.

Hier en daar moesten er planken ingekort worden, of bijgesneden om rond obstakels te kunnen. Het afkorten ging snel en gemakkelijk met een winkelhaak en breekmes. Om het stuk van een kleine uitsparing los te krijgen, kwam een tang van pas.


Er werd ook op gelet dat de korte zijdes minimaal dertig centimeter geschrankt lagen. Dat zorgt immers voor meer stevigheid.

In een laatste fase moesten er nog een aantal dingen gebeuren om een mooie afwerking te garanderen. Zo werden de deuren nog bijgezaagd met een toffelzaag, zodat de vloer er mooi onder paste. En om de uitzetvoegen netjes te verbergen, werden plinten geplaatst. Met een polymeerkit, die een korte droogtijd heeft, konden ze snel worden vastgemaakt.

De overgang tussen de oude vloer en de nieuwe vloer was tot nu toe nog zichtbaar gebleven, dus die werd bedekt met een overgangsprofiel. Dat moest eerst op dezelfde breedte gezaagd worden als de deuropening. Eén van de twee kanten langs onderen sneed Roger dan af met het bijgeleverde mesje. De vloer werd van een lijn polymeerkit voorzien, waarna het profiel geplaatst kon worden.

Zo was de vloer uiteindelijk afgewerkt, en het resultaat mocht er zijn. Deze klus verliep vlot en bovendien stofvrij. Ideaal voor een doe-het-zelver.
Denk eraan: al de oudere afleveringen met Roger kun je herbekijken op www.dobbit.be, en als je ook van de nieuwste op de hoogte wilt blijven, dan schrijf je je gewoon in voor ons gratis online magazine.

Je kan dit artikel volledig lezen na registratie

Reageer

Kleurenschema
Aantal tegels per rij
Beeldverhouding
Weergave
Hoeken afronden
0

Welkom bij Dobbit 

Dobbit maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te optimaliseren en te personaliseren. Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met Het privacy- en cookiebeleid.